{"id":8,"date":"2017-07-16T23:42:56","date_gmt":"2017-07-16T21:42:56","guid":{"rendered":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/?page_id=8"},"modified":"2017-09-19T23:06:49","modified_gmt":"2017-09-19T21:06:49","slug":"historia","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/?page_id=8","title":{"rendered":"Historia Parafii i budowy ko\u015bcio\u0142a."},"content":{"rendered":"
Wie\u015b Dziadowa K\u0142oda od XIV do XVII wieku nale\u017ca\u0142a do parafii \u015aliz\u00f3w. P\u00f3\u017cniej jednak utraci\u0142a sw\u0105 samodzielno\u015b\u0107 i zosta\u0142a przy\u0142\u0105czona do Mi\u0119dzyborza. W dokumencie sprzeda\u017cy Dziadowej K\u0142ody kapitule \u015aw. Macieja we Wroc\u0142awiu w 1615r.przyznano kupuj\u0105cemu :\u201e upowa\u017cnienie do zbudowania w Dziadowej K\u0142odzie ko\u015bcio\u0142a, osadzenia proboszcza, a dziesi\u0119cin\u0119 p\u0142acon\u0105 dot\u0105d przez wiernych z Dziadowej K\u0142ody proboszczowi w \u015alizowie \u00a0przekaza\u0107 proboszczowi z Dziadowej K\u0142ody\u201d. Chocia\u017c kapitu\u0142a \u015aw. Macieja nie skorzysta\u0142a z tych uprawnie\u0144, to wierni z Dziadowej K\u0142ody mieli u\u0142atwione uczestnictwo we Mszy \u015awi\u0119tej ,poniewa\u017c w tamtejszym pa\u0144skim domu urz\u0105dzono kaplic\u0119. W niej ksi\u0105dz z wroc\u0142awskiej kapitu\u0142y odprawia\u0142 regularnie nabo\u017ce\u0144stwo do 1810 r. czyli do momentu sekularyzacji klasztoru.<\/h6>\n
Parafia w Dziadowej K\u0142odzie zosta\u0142a erygowana specjalnym dekretem w 1857r. i swoim zasi\u0119giem obejmowa\u0142a ten sam teren, co obecnie .Podj\u0119to wtedy decyzj\u0119 o budowie ko\u015bcio\u0142a. Dopiero w latach 1866-1869 wzniesiono Ko\u015bci\u00f3\u0142 rzymsko-katolicki, parafialny pod wezwaniem Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.<\/h6>\n
Histori\u0119 budowy\u00a0 ko\u015bcio\u0142a zawarto w dokumencie \u201e Pro memoria\u201d<\/strong>, kt\u00f3ry napisano w j\u0119zyku niemieckim. Jest to arkusz papieru o wymiarach 44,5\/50 centymetr\u00f3w, zachowany w doskona\u0142ym stanie, zapisany r\u0119cznym czytelnym pismem. Tekst znajduje si\u0119 po jego obu stronach. Dokument zwiera 29 podpis\u00f3w, czytelny jest podpis Teodora Presolena z Wartenbergu (Sycowa). T\u0142umaczenie Pro memoria w j\u0119zyku polskim spisano na pi\u0119ciu stronach-arkuszach papierowych o wymiarach 30\/42 cm, zapisanych p\u00f3\u0142 centymetrow\u0105 i centymetrow\u0105 czcionk\u0105 jednostronnie. Pierwsza strona posada sygnatur\u0119 L.I.CH. oraz nag\u0142\u00f3wek Pro memoria, ostatnia-stan przychod\u00f3w, wydatk\u00f3w oraz zad\u0142u\u017cenie Ko\u015bcio\u0142a podczas prac budowlanych.<\/h6>\n
Historia budowy ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142a spisana przez ksi\u0119dza Ignacego Kupca z Wartenbergu (Sycowa) w dniu 13 pa\u017adziernika 1867 r. Uzasadnienie budowy ko\u015bcio\u0142a w Dziadowej K\u0142odzie zawarte w dokumencie jednoznacznie wskazuje, i\u017c spo\u0142ecze\u0144stwo miejscowe podejmowa\u0142o wielokrotnie pr\u00f3by uzyskania zgody na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Ju\u017c w lipcu 1859 r. podczas generalnej wizytacji sufragana Bernharda Bogeduina poruszano t\u0119 spraw\u0119. Spo\u0142eczno\u015b\u0107 gminy nie posiada\u0142a jednak odpowiednich \u015brodk\u00f3w na budow\u0119 \u015bwi\u0105tyni. W okresie pisania Pro memoria Dziadowa K\u0142oda nale\u017ca\u0142a do Birona von Curlanda z Sycowa. Maj\u0105tek ksi\u0119cia w Dziadowej K\u0142odzie zosta\u0142 wydzier\u017cawiony urz\u0119dnikowi Wuttge, kt\u00f3remu jak pisze ks. Kupiec gmina jest zobowi\u0105zana do wdzi\u0119czno\u015bci. Istotnym argumentem uzasadniaj\u0105cym konieczno\u015b\u0107 budowy ko\u015bcio\u0142a by\u0142a liczebno\u015b\u0107 katolik\u00f3w zamieszkuj\u0105ca Dziadowa K\u0142od\u0119 wraz z Karlowitz (obecnie Kolonia) -707 wiernych. Na terenie gminy \u017cy\u0142o tak\u017ce 71 ewangelik\u00f3w. Ponadto w Dziadowej K\u0142odzie pracowa\u0142o dw\u00f3ch katolickich nauczycieli Ignatz Perlitius, kt\u00f3ry by\u0142 zatrudniony od 1827 roku i w dniu 13 stycznia 1868 r. obchodzi\u0142 50-lecie pracy nauczycielskiej. Drugi pedagog -Franz Pusch, kt\u00f3ry opr\u00f3cz pracy w miejscowej szkole, uczy\u0142 tak\u017ce dzieci katolickie w Stradomi. W tym okresie w\u00f3jtem w Dziadowej K\u0142odzie by\u0142 gospodarz Franz Smoch, natomiast w Carlowirz (Koloni) – Albert Kositza. Pierwsza strona t\u0142umaczenia zawiera tak\u017ce nazwiska gospodarzy (katolik\u00f3w) z Dziadowej K\u0142ody: Franz Smoch, Johann Wanzek, Karl Wanzek, Ignatz Wanzek, Anton Fabian Franz Lochman, p\u00f3\u0142 gospodarz Johann Wawrzyniok, Andreas Rak. Gospodarzem by\u0142 tak\u017ce Simon \u0106wiek (ewangelik). T\u0142umaczenie polskie dokumentu Pro memoria, s. 1. Pierwsze podanie zawieraj\u0105ce pro\u015bb\u0119 o pozwolenie na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a skierowa\u0142 ks. Kupiec do metropolity biskupa dr Heinricha Paerstera 24 listopada 1863 roku. Petycj\u0119 do metropolity i rz\u0105du kr\u00f3lewskiego powtarzano kilkakrotnie. 26 grudnia 1863 roku delegacja z Dziadowej K\u0142ody prowadzi\u0142a rozmowy z ksi\u0119ciem Bironem von Curlandem na temat budowy \u015bwi\u0105tyni. O swoim stanowisku w tej sprawie poinformowa\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 mieszka\u0144c\u00f3w gminy w dniu 15 stycznia 1864 roku. Odmawia\u0142 on wszelkiej pomocy przy budowie ko\u015bcio\u0142a, wr\u0119cz odradza\u0142 tego przedsi\u0119wzi\u0119cia. Mimo odmowy ksi\u0119cia, metropolita kr\u00f3lewskiego rz\u0105du we Wroc\u0142awiu wyrazi\u0142 zgod\u0119 na powstanie nowego systemu ko\u015bcielnego, katolickiego i w porozumieniu z ksi\u0119dzem Kupcem i gmin\u0105 wyda\u0142 o\u015bwiadczenie, kt\u00f3re przekaza\u0142 kr\u00f3lewskiemu rz\u0105dowi w dniu 31 marca 1866 roku. Dnia 29 sierpnia 1866 r. rz\u0105d kr\u00f3lewski upowa\u017cni\u0142 starost\u0119 sycowskiego barona von Zadlitza do nadzoru i realizacji projektu budowy w Dziadowj K\u0142odzie. Powo\u0142ano delegacj\u0119 z Dziadowej K\u0142ody i Carlowitz w sk\u0142adzie: Franz Smoch, Johann Wanzek, Karl Wanzek, Albert Kositza, Jonann Cierpka, kt\u00f3ra pojecha\u0142a do Sycowa, aby prowadzi\u0107 rozmowy na temat realizacji projektu budowy. Ksi\u0105\u017ce Biron von Curland delegowa\u0142 swego przedstawiciela pana Dwida , kt\u00f3ry protestowa\u0142 przeciwko budowie ko\u015bcio\u0142a. Podobne stanowisko zaj\u0119\u0142a delegacja ze Slizowa, Bielawek i Weinbergu (maj\u0105tek Bielawki).<\/h6>\n
W niepochlebny spos\u00f3b protestowano przeciwko budowie i powo\u0142ywano si\u0119 na rezolucj\u0119 rz\u0105dow\u0105 z dnia 27czerwca 1850 roku. Do tej pory Dziadowa K\u0142oda nale\u017ca\u0142a do parafii w Slizowie i wnios\u0142a do budowy tamtejszego ko\u015bcio\u0142a w latach 1850\/1851 oko\u0142o 900 talar\u00f3w. Kiedy trwa\u0142y powy\u017csze rozmowy, budowa ko\u015bcio\u0142a by\u0142a ju\u017c rozpocz\u0119ta. Nie wp\u0142yn\u0119\u0142y one na przerwanie prac budowlanych. Rozpocz\u0119to je od postawienia budynku probostwa. Istotny problem stanowi\u0142o obranie dzia\u0142ki budowlanej na terenie miejscowo\u015bci. Pierwotnie brano pod uwag\u0119 wolne miejsce w pobli\u017cu szko\u0142y, nale\u017c\u0105ce do Pfilipa Racinga. Jednak po wnikliwym rozpatrzeniu sprawy, i w porozumieniu z gmin\u0105 zakupiono w dniu 22 listopada 1865 roku woln\u0105 dzia\u0142k\u0119 nr 31 nale\u017c\u0105c\u0105 do cie\u015bli Simona Liczby za kwot\u0119 500 talar\u00f3w. Sprzedaj\u0105cy ofiarowa\u0142 na ko\u015bci\u00f3\u0142 50 RM. Zakup dzia\u0142ki zosta\u0142 zatwierdzony 22 listopada 1865 roku, a w dniu 29 grudnia 1865 r. dokonano wpisu do ksi\u0119gi wieczystej. Projekt techniczny i murarski przed\u0142o\u017cy\u0142 mistrz murarski August Molke. W grudniu 1865 roku zakupiono odpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 drewna z las\u00f3w w Pisarzowicach , poniewa\u017c kupno materia\u0142u w Dziadowej K\u0142odzie by\u0142o niemo\u017cliwe. Nie zgodzi\u0142 si\u0119 na to ksi\u0105\u017c\u0119 Biron von Curland. Brak zgody dotyczy\u0142 tak\u017ce zakupu gliny do produkcji ceg\u0142y na budow\u0119..Plebania zosta\u0142 zbudowana z ceg\u0142y, kt\u00f3r\u0105 wyprodukowano w 1866r. na placu Racingowskirn . Dopiero w 1867 roku ksi\u0105\u017c\u0119 da\u0142 glin\u0119 na produkcj\u0119 ceg\u0142y na ko\u015bci\u00f3\u0142, za co serdecznie podzi\u0119kowano. Ks. Kupiec i gmina zwr\u00f3cili si\u0119 do ks. Marzona – dziekana ze Smogorzwa, kt\u00f3ry nadzorowa\u0142 budow\u0119 \u015bwi\u0105tyni w tej miejscowo\u015bci-z pro\u015bb\u0105 o prowadzenie prac budowlanych ko\u015bcio\u0142a w Dziadowej K\u0142odzie. Po wielu staraniach i pro\u015bbach propozycj\u0119 t\u0119 przyj\u0105\u0142 i dzi\u0119ki swojemu do\u015bwiadczeniu bardzo du\u017co pom\u00f3g\u0142 przy budowie, za co mu serdecznie dz\u0119kowano . Ks. Marzon by\u0142 odznaczony orderem Rycerza Czerwonego Or\u0142a.W poniedzia\u0142ek 28 sierpnia 1866 roku zosta\u0142 wmurowany kamie\u0144 w\u0119gielny pod budow\u0119 probostwa w obecno\u015bci ca\u0142ej gminy i nadzoru budowlanego, tj. ks. Marzona – dziekana ze Smogorzowa, ks. Daniela Starika z Tr\u0119baczowa, a tak\u017ce ksi\u0119\u017cy z\u00a0Sycowa: Franza Hergesella, Valentina Czudaja. Ksi\u0105dz Kupiec nie by\u0142 obecny podczas ceremonii, poniewa\u017c by\u0142 zaj\u0119ty przekazaniem wsp\u00f3lnoty ks. Emanuelowi Seide-proboszczowi z Turkowy . Kolejna uroczysto\u015b\u0107, tym razem dotycz\u0105ca aktu z\u0142o\u017cenia i po\u015bwi\u0119cenia kamienia w\u0119gielnego pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a, odby\u0142a si\u0119 w czwartek 13 wrze\u015bnia 1866 roku. Prowadzi\u0142 j\u0105 ks. Emanuel Seida. Obecni byli tak\u017ce: ks. Franz Maron, ks. Daniel Starik, ks. Paul Nowatzki z Brakina oraz sycowscy ksi\u0119\u017ca: Kupiec, Hergensell i Czudaj. Zar\u00f3wno podczas po\u015bwi\u0119cenia kamienia w\u0119gielnego pod budow\u0119 probostwa, jak i p\u00f3\u017aniej – ko\u015bcio\u0142a, ks. Starik przemawia\u0142 w j\u0119zyku polskim. Kazanie w j\u0119zyku niemieckim wyg\u0142osi\u0142 ks. Nowatzki. Ca\u0142a spo\u0142eczno\u015b\u0107 gminy Dziadowej K\u0142ody bra\u0142a udzia\u0142 w tej uroczysto\u015bci, na kt\u00f3r\u0105 przyby\u0142a r\u00f3wnie\u017c procesja ze \u015alizowa na czele z so\u0142tysem Josefem Warwasem i nauczycielem Franzem Orszulokiem. Obecny by\u0142 tak\u017ce mistrz murarski Molk\u0119 i mistrz ciesielski Seidel – obaj z Sycowa.<\/h6>\n
Ca\u0142a gmina z bardzo du\u017cym zapa\u0142em bra\u0142a udzia\u0142 w budowie probostwa. Setki furmanek dowozi\u0142y kamie\u0144 i ceg\u0142\u0119 na budow\u0119. W bardzo szybkim tempie post\u0119powa\u0142y prace budowlane. Pod koniec pa\u017adziernika 1866 roku budynek probostwa by\u0142 ju\u017c gotowy w stanie surowym i pod dachem. Uko\u0144czono tak\u017ce prace przy fundamentach pod ko\u015bci\u00f3\u0142 i wie\u017c\u0119 ko\u015bcieln\u0105. Formalne zezwolenie rz\u0105dowe na budow\u0119 zosta\u0142o wydane dopiero w dniach 18-19 grudnia 1866r. z powodu rewizji rysunk\u00f3w technicznych Wykorzystuj\u0105c ten fakt, na budowie pojawi\u0142a si\u0119 Ksi\u0105\u017c\u0119ca Policja Budowlana, kt\u00f3ra ju\u017c wcze\u015bniej chcia\u0142a wstrzyma\u0107 prace budowlane. Jednak\u017ce budow\u0119 przerwano ju\u017c wcze\u015bniej ze wzgl\u0119du na nadchodz\u0105c\u0105 zim\u0119. W 1867 roku budow\u0119 kontynuowano z jeszcze wi\u0119kszym wysi\u0142kiem. Wapno i w\u0119giel sprowadzono z Wroc\u0142awia. Pan Liczba podarowa\u0142 ponad 200000 sztuk ceg\u0142y. W tym roku budynek probostwa by\u0142o ju\u017c ca\u0142kowicie gotowy, natomiast ko\u015bci\u00f3\u0142 wzniesiono w stanie surowym, dach pokryto dach\u00f3wk\u0105 z Pisarzowic, wie\u017ca zosta\u0142a przykryta cynkow\u0105 blach\u0105. Prace dekarskie wykona\u0142 pan Artlich z Lipki , powiat ole\u015bnicki. W niedziel\u0119 13 pa\u017adziernika 1867 roku, o godzinie szesnastej uroczy\u015bcie wmontowa\u0142 kopu\u0142\u0119 na wie\u017cy ko\u015bcielnej oraz 2 stopy wysoki krzy\u017c. W tym czasie by\u0142a ju\u017c postawiona obora w stanie surowym, jak r\u00f3wnie\u017c stodo\u0142a. Probostwo zosta\u0142o zbudowane w roku 1866 pod nadzorem murarskim Karola z Wojciechowa, natomiast ko\u015bci\u00f3\u0142 i budynki towarzysz\u0105ce nadzorowa\u0142 Josef Doctor z Paw\u0142owa. Mieszka\u0144cy s\u0105siednich miejscowo\u015bci pomagali przy budowie: dowozili ceg\u0142y, drewno i dach\u00f3wki. Szczeg\u00f3lnie zas\u0142u\u017cy\u0142y si\u0119 wsie: Miech\u00f3w, Nowa Wie\u015b, S\u0142upia, Turk\u00f3w, Kozie, \u015aliz\u00f3w i Radzowice. Przy uroczysto\u015bciach odpustowych w 20. ko\u015bcio\u0142ach by\u0142y zbierane dobrowolne datki na budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Przyk\u0142adowo wymienieni s\u0105: ks. Witkacy z Ole\u015bni, ks. Nerlich z Kaulwitz w Kuntzendorf ko\u0142o Kluczborka. Nadz\u00f3r nad ksi\u0119gowo\u015bci\u0105 budowy prowadzi\u0142 gospodarz Johann Wanzek wraz z ks. Kupcem.<\/h6>\n
– Koniec czwartej strony t\u0142umaczenia zawiera serdeczne podzi\u0119kowanie ks. Kupca dla mieszka\u0144c\u00f3w Dziadowej K\u0142ody i Carlowitz za ich ofiarn\u0105 prac\u0119 oraz b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo dla nich i ich rodzin. Margines 4. strony opatrzony jest w podkre\u015blony napis po \u0142acinie Deo gratias – Bogu niech b\u0119d\u0105 dzi\u0119ki. Dokument budowy ko\u015bcio\u0142a i przekazanie go probostwu w Dziadowej K\u0142odzie, podpisany 24 kwietnia 1869 roku przez arcybiskupa Henryka, uzyska\u0142 21 czerwca 1869 roku najwy\u017csze zatwierdzenie. Odt\u0105d parafia obejmowa\u0142a, poza Dziadowa K\u0142od\u0105 miejscowo\u015b\u0107 Carlowitz (Koloni\u0119) oraz Now\u0105 i Doln\u0105 Stradomi\u0119. Mianowanie proboszcza le\u017ca\u0142o w gestii biskupa. Wszystkie ci\u0119\u017cary zwi\u0105zane z utrzymaniem ko\u015bcio\u0142a i parafii ponosili sami parafianie. Ponadto parafia posiada\u0142a nieruchomo\u015bci: – w samej Dziadowej K\u0142odzie zakupione dla niej dzia\u0142ki o numerze hipotecznym 80 oraz o numerze 33, o powierzchni ok. 3 ha. – maj\u0105tek parafii w Stradomi Dolnej o\u00a0powierzchni 42 ha (w tymi2.9960 ha las\u00f3w), zgodnie z paragrafem III Aktu Erekcyjnego przeznaczono na utrzymanie ko\u015bcio\u0142a .<\/h6>\n
Wewn\u0105trz ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 o\u0142tarz g\u0142\u00f3wny-drewno rze\u017abione, rokoko z XVIIIw.,dwa obrazy Matki Bo\u017cej Niepokalanej-patronki parafii. W prezbiterium umieszczono cztery\u00a0 figury z XVIIIw:\u00a0 \u015aw. J\u00f3zefa, \u015aw. Anny, Matki Bo\u017cej pod krzy\u017cem i \u015aw. Jana Aposto\u0142a oraz nad tabernakulum Tr\u00f3jc\u0119 \u015awi\u0119t\u0105. Po prawej stronie znajduje si\u0119 o\u0142tarz boczny z obrazem Serca Pana Jezusa -II po\u0142. XIX w.\u00a0 nad nim wizerunek \u015aw. Jana Chrzciciela. Po lewej-drugi o\u0142tarz boczny\u00a0 przedstawiaj\u0105cy\u00a0 \u015aw. Jadwig\u0119 \u015al\u0105sk\u0105, a nad nim p\u0142\u00f3tno Madonny z Dzieci\u0105tkiem autorstwa Ferdynanda Wintera. W ko\u015bciele stoi\u00a0 chrzcielnica -barokowa z XVIIIw. z pokryw\u0105 sceny Chrztu Jezusa w Jordanie z postaci\u0105 \u015aw. Jana Chrzciciela. Ch\u00f3r zdobi\u0105 organy z 1871r. wykonane przez Johanna Spiegla z Rychtala ,przebudowane przed I wojn\u0105 przez Wilchelma Sauera z Frankfurtu nad Odr\u0105.<\/h6>\n
Do Parafii nale\u017cy ko\u015bci\u00f3\u0142 filialny w Radzowicach\u00a0 p.w.\u015aw. Tr\u00f3jcy. Jest to ko\u015bci\u00f3\u0142 poewangelicki, wzniesiony w 1747r.Wewn\u0105trz\u00a0 znajduje si\u0119 o\u0142tarz\u00a0 g\u0142\u00f3wny-barokowy, drewniany z 1673r.z obrazem Ostatniej Wieczerzy Pa\u0144skiej -z I po\u0142 XVIIIw . Na \u015bcianie w prezbiterium dwa obrazy: po prawej stronie -obraz Matki Boskiej w p\u0142aszczu opieku\u0144czym -p\u00f3\u017anogotycki z 1545r.\u00a0 a po lewej stronie obraz Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej-wsp\u00f3\u0142czesny. Znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c ambona z baldachimem- barok XVIIIw., epitafia rodzin szlacheckich z XVIIIw. oraz\u00a0 dwa witra\u017ce z wizerunkiem \u015aw. Piotra Aposto\u0142a\u00a0 i \u015aw. Jana Ewangelisty-2 po\u0142 XIX wieku .Na ch\u00f3rze stoj\u0105 si\u0119 organy z 1871 wykonane przez\u00a0 Gottlieba Andersa z Ole\u015bnicy. Ko\u015bci\u00f3\u0142 sw\u00f3j wygl\u0105d zawdzi\u0119cza proboszczom i parafianom, dzi\u0119ki kt\u00f3rym by\u0142 kilkakrotnie remontowany i w 2017 w ca\u0142o\u015bci odrestaurowany.<\/h6>\n
Parafia Dziadowa K\u0142oda liczy 2300 wiernych i nale\u017c\u0105 do niej: Dalborowice, Gronowice, Radzowice i Stradomia Dolna.<\/h6>\n
Odpust Parafialny przypada 8 grudnia w Uroczysto\u015b\u0107 Niepokalanego Pocz\u0119cia N.M.P.\/Niepokalanie Pocz\u0119cie N.M.P oznacza zachowanie Maryi\u00a0 od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego\/\u00a0 i drugi odpust\u00a0 Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa jest obchodzony w niedziel\u0119 po Bo\u017cym Ciele.<\/h6>\n
Odpust w Radzowicach przypada w Uroczysto\u015b\u0107 Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej.<\/h6>\n
Proboszczowie parafii w Dziadowej K\u0142odzie.<\/strong><\/h5>\n
Pierwszym proboszczem parafii zosta\u0142 ks. Pawe\u0142 Sianowski z Pszczyny. Jego nast\u0119pc\u0105 by\u0142 ks. Franciszek Marzo\u0144 ze Smogorzowa. Od 1877 roku parafia nie mia\u0142a ksi\u0119dza, poniewa\u017c Niemcy nie chcieli mianowa\u0107 na to stanowisko Polaka. W tym okresie doje\u017cd\u017ca\u0142 do Dziadowej K\u0142ody ks. Zajadacz z Tr\u0119baczowa. W 1884 roku powo\u0142ano do pe\u0142nienia obowi\u0105zk\u00f3w proboszcza przyby\u0142ego z Ameryki ks. Liberiusa Rosochowicza. Po nim proboszczem by\u0142 Czech ks. Franciszek Bohm, a od 1892 roku ks. Ryszard Liwowski. Kolejnym proboszczem zosta\u0142 ks. Pancherz. Do roku 1890 w ko\u015bciele parafialnym dwa razy w tygodniu (wtorki i soboty) odbywa\u0142a si\u0119 nauka po polsku, a trzy razy w miesi\u0105cu wyg\u0142aszano w j\u0119zyku polskim kazania dla doros\u0142ych. P\u00f3\u017aniej w\u0142adze niemieckie zabroni\u0142y tych dzia\u0142a\u0144. Po II wojnie \u015bwiatowej d\u0142ugoletnim \u00a0proboszczem zosta\u0142 ks. kanonik Franciszek Witek ,a od 1989 do 2005 r. ks .kanonik Edward Dudek\/zmar\u0142 w sierpniu 2017 r .i zosta\u0142 pochowany na miejscowym cmentarzu. Od 2005 r. proboszczem jest ks. Tadeusz Siwczy\u0144ski.<\/h6>\n
<\/h6>\n
\u0179r\u00f3d\u0142o:<\/strong><\/h5>\n
Kronika Ko\u015bcio\u0142a Parafialnego w Dziadowej K\u0142odzie<\/strong><\/h5>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wie\u015b Dziadowa K\u0142oda od XIV do XVII wieku nale\u017ca\u0142a do parafii \u015aliz\u00f3w. P\u00f3\u017cniej jednak utraci\u0142a sw\u0105 samodzielno\u015b\u0107 i zosta\u0142a przy\u0142\u0105czona do Mi\u0119dzyborza. W dokumencie sprzeda\u017cy Dziadowej K\u0142ody kapitule \u015aw. Macieja we Wroc\u0142awiu w 1615r.przyznano kupuj\u0105cemu :\u201e upowa\u017cnienie do zbudowania w Dziadowej K\u0142odzie ko\u015bcio\u0142a, osadzenia proboszcza, a dziesi\u0119cin\u0119 p\u0142acon\u0105 dot\u0105d przez wiernych z Dziadowej K\u0142ody proboszczowi Czytaj wi\u0119cej…<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":2,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"template-full-width.php","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/8"}],"collection":[{"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8"}],"version-history":[{"count":9,"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/8\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":250,"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/8\/revisions\/250"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/parafiadziadowakloda.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}